Katliam ile ilgili yeni bir tez ortaya atılmış.

_______________________

Aşagı yukarı böyle.

_______________________

Hitler İsrail devletinin kurulmasında faaliyet gösteren ateist siyonistler tarafından desteklenen faşist bir liderdi. kendi idealleriyle siyonist idealler çok örtüşüyordu.

_______________________

Yaptığınız gibi açıklaması kime ne yapmışız bi açarsan sevinirim. Konuya bu kadar hakimsen yaptığınız gibi açıklamasına bi açıklık getirmeni bekleriz.

_______________________

_______________________

Birgün bunların hepsini öldüremediğim için bana küfür edeceksiniz demişti. Ne de doğru söylemiş. Şimdi (1Forum Rtük Team ) terör estiriyor dünyada.


Edit by lifekopvp

_______________________

Kimi katletseydi

_______________________

Evet Çok Köklü Araştırmam Sonucunda Bu Tezler Çıktı

Hİtler Yahudileri 2 ye ayırdı

Siyonist ( Nazi Finansörleri ve Yanlıları )

Asimile Yahudi : ( Öldürdüğü Kişiler )

KAnıtları Bende
Siyonizm ile Yahudi düşmanlığıyla yüklü olan Alman ırkçılığının arasında akrabalık olduğunu söylediğinizde bunu ilk duyan kişi büyük olasılıkla bunun mantıksal bir çelişki olduğunu düşünecektir. Bu iş birliği Siyonizmin ırkçı ve radikal yorumlarını savunan kanadıyla Naziler arasındadır. Az önce göz attığımız bilgilerin bize gösterdiği gibi iki taraf arasında hedef birliği söz konusuydu. Bu Siyonistlerden biri olan Jacob Klatzkin 1925 yılındaki bir yazısında bu mantığı şöyle açıklamıştı:

Eğer bizler antisemitizmin haklı bir hareket olduğunu kabul etmezsek kendi milliyetçiliğimizin haklılığını reddetmiş oluruz. Eğer bizim halkımız kendi öz kimliğini korumak ve kendine ait yaşam tarzını sürdürmek istiyorsa o halde aralarında yaşadığı uluslar içinde bir yabancıdır. Dolayısıyla kendi ulusal bütünlüklerini korumak için bize karşı savaşmak onların hakkıdır... Bize düşen görev Yahudilerin sosyal haklarını azaltmak isteyen antisemitlere karşı mücadele etmek değil Yahudilerin sosyal haklarını artırmak (dolayısıyla onları asimile etmek) isteyen dostlarımıza karşı mücadele etmektir.10

Yahudi ve Almanların birbirine karışmaması gereken iki ayrı ırk olduğu yönündeki Nazi düşüncesi siyonistlerce de aynen benimseniyordu. Siyonist-Nazi ittifakı bu temel üzerinde yükseldi.

Hitler'in iktidara gelişinden sonra radikal Siyonist Tuchler ile SS Mildenstein yanlarına eşlerini de alarak altı ay süren bir Filistin gezisine çıktılar. Mildenstein gezi dönüşü yazdığı yazılarda radikal Siyonizme övgüler yağdırmaya devam etti.17 İyi niyet ziyaretleri de Nazi iktidarının ilk aylarında gerçekleşti. Mart 1933'te Hermann Goering radikal Siyonist liderlerden oluşan bir Yahudi heyeti ile görüştü.

Haham Joachim Prinz:

Dünyada Yahudi sorununun çözümü için Hitler ve Almanyası kadar çaba gösteren bir başka ülke daha yoktu. Yahudi sorununun çözümü? Bu bizim Siyonist rüyamızdı zaten! Biz hiçbir zaman Yahudi sorununun varlığını reddetmedik ki! Disimilasyon. Bu bizim en büyük istediğimizdi zaten!..

Nazilerin iktidara gelmesinin hemen ardından başta Amerika olmak üzere Batılı demokrasilerde etkili bir Nazi aleyhtarı boykot başladı. Asimilasyonist Yahudiler solcular ve liberaller tarafından başlatılan boykot Nazi mallarının satışını büyük ölçüde düşürdü ve Reich ekonomisini sıkıntıya soktu. Bu zor günlerde Nazilere boykotu aşmak için yardım edenler ise radikal Siyonistlerdi.

Albert Norden (Nazi İdeologu) saf saf itiraf etmiştir :

Radikal Siyonist-Nazi iş birliği bu kadarla da kalmamıştı. Bazı Siyonistler Alman silah yapımcılarına döviz kaynağı da sağlamışlardı. Albert Norden So Werden Kriege Gemacht? isimli kitabında ayrı bir Nazi-radikal Siyonist ticari bağlantısını ortaya koyuyordu. Norden Almanya için stratejik önemi olan hammaddelerin Siyonist International Nickel Trust adlı şirket vasıtasıyla sağlandığına dikkat çekiyordu. Birkaç Siyonist sermayedarın denetiminde olan bu şirket kapitalist ülkelerdeki nikel üretiminin %85'ine sahip durumdaydı. Hitler'in iktidara gelmesinden bir yıl sonra IG Farben Industrie adlı Alman şirketi ile söz konusu şirket arasında bir antlaşma imzalandı. Antlaşma gereğince Almanya'nın nikel üretiminin yarıdan fazlasının International Nickel Trust tarafından karşılanması öngörülüyordu. Almanya böylece %50 oranında döviz tasarruf etmiş oldu.

Hitler'in bilinmeyen bağlantıları çeşitli kaynaklarda detaylı olarak yer almaktadır. Bu kaynaklara göre Hitler'in finansmanında önemli bir rol oynayan isimlerden birisi; Amerika'nın önde gelen zenginlerinden Clarence Dillon (1882-1979) 'dır. Samuel ve Bertha Lapowski (ya da Lapowitz) adlı iki Amerikalı Yahudi'nin çocuğu olarak dünyaya gelen Dillon I. Dünya Savaşı sırasında ünlü Yahudi finansör Bernard Baruch'un "sağ kolu" olarak çalışmıştır. Hitler'le ilişkiler ise II. Dünya Savaşı öncesi yıllarda kurulmuştur. Dillon Reich'ın savaşa hazırlanmasına büyük katkılarda bulunmuştur.

Hitler'in destekçileri arasında Yahudi Samuel hanedanı tarafından kurulan ünlü petrol şirketi Royal Dutch Shell de yer almaktadır. Şirketin yöneticisi Sir Henry Deterding ile Nazilerin ünlü isimlerinden Alfred Rosenberg arasında Mayıs 1933'te Deterding'in İngiltere'deki Windsor Kalesi'nin 1 mil yakınındaki büyük evinde gizli bir görüşme gerçekleşmiştir. Daha sonra da süren ilişkiler sonucunda Yahudi Samuel ailesi Deterding aracılığıyla Hitler'e toplam 30 milyon pound aktarmıştır.

II. Dünya Savaşı öncesi dönemde Hitler'in yakın dostları arasında yer alan Hermann Rauschning Hitler M'a Dit (Hitler Bana Dedi ki) adlı kitabında Nazi liderinden şu cümleyi aktarır: "Yahudiler bana mücadelemde önemli katkılarda bulundular. Hareketimizde çok sayıda Yahudi beni mali olarak destekledi

İngiliz Faşistler Birliği:

Şimdi biz zavallı Yahudileri korumak için Almanya ile olan ticaretimizi kesiyoruz öyle mi?.. Ama Yahudiler kendileri Almanlarla birlikte çok karlı işler yapıyorlar. Almanya ile olan dostça ilişkilerimizi kesmek isteyenler için bundan iyi bir cevap olamaz herhalde

İrlandalı Politikacı Cruise O'bRien:

Anglo-Filistin Bankası ile Alman İktisat Bakanlığı arasında 25 Ağustos 1933'de imzalanan anlaşma aracılığıyla Yahudi mal varlığı Filistin'de gerekli şeylerin satın alınması amacıyla kullanılacaktı. Bu anlaşma Yahudilerin resmi yoldan göçünün ana dayanağı oldu. Naziler ve Siyonistler Yahudilerin Almanya'dan Filistin'e mallarının bir bölümüyle göç etmelerini sağlamak için beraber çalıştılar.

1933 yılında Anglo- Filistin Bankası Tel-Aviv'de Trust and Transfer Office Ha'avara Ltd. adlı bir şirket kurdu. Dört Yahudi bankerin önderliğinde Hamburg'dan Max Warburg ile M. M. Warburg Berlin'den Siegmund Wassermann ile A. E. Wassermann Berlin'de bu şirketin bir uzantısı kuruldu. Berlin'deki söz konusu Yahudilere ait olan Palastina Treuhandstelle zur Beratung Deutscher Juden isimli bu şirkete verilen görev ise Filistin'e göç etmek isteyen Alman Yahudileri'nin Alman makamlarındaki sorunlarını halletmekti.

1933-1939 arasında 50.000 Yahudi Ha'avara vasıtasıyla Almanya'yı terkederek Filistin'e göç etti. Yine 1933-1939 arasında 63 milyon sterline yakın bir sermaye Filistin'e transfer edildi... 1933-1939 arasında yürürlükte olan gerçek Alman politikası da Filistin'deki Yahudileri Araplara karşı desteklemekti.

Ha'avara adlı göç anlaşması ile hem bir kısım Siyonistlerin en büyük hedefi olan Filistin'e Yahudi göçü gerçekleştirilmiş hem de boykot nedeniyle sıkıntıda olan Nazi ekonomisi rahatlatılmış oluyordu. Göç eden Yahudilerin mal varlığı ile Alman sanayi ürünleri satın alınıyor bunlar Filistin'de satılıyor ve elde edilen karla da göç eden Yahudinin Almanya'da bıraktığı para karşılanıyordu.


Nazilerin antisemitizm politikası gerçekten de radikal Siyonistlerin hesapladığı gibi Alman Yahudilerini ülkeden göç etmeye zorladı. Irkçı Siyonistler ile Naziler arasında uygulamaya konan göç anlaşması ise ülkeden çıkmak isteyen Yahudilerin herhangi bir yanlış adrese değil Filistin'e gitmelerini garanti altına alıyordu. Üstte 1939 yılında Almanya'daki resmi göç büroları önünde Filistin'e göç etmeye çalışan Yahudiler görülmekte.

Nazilerin propaganda sorumlusu Goebbels (solda) Der Angriff adlı Nazi yayın organında radikal Siyonizmi öven uzun bir yazı dizisi yayınlatmış ayrıca bir yüzünde gamalı haç öteki yüzünde de altı köşeli Siyon yıldızının yer aldığı bir madalyon ısmarlamıştı. SS Güvenlik Servisi Şefi Heydrich de radikal Siyonizm yanlısı Nazilerdendi.


Lenni Brenner SS'lerin birtakım Siyonistlerle olan ilişkilerini ise şöyle anlatıyor:

1934 yılında SS örgütü Nazi Partisi içindeki en Siyonist-yanlısı kanat haline geldi. Öteki Naziler onların Yahudilere karşı fazla 'yumuşak' olduklarını söylüyorlardı. SS subayı Baron von Mildenstein 6 aylık Filistin gezisinden ateşli bir Siyonist sempatizanı olarak dönmüştü. Kısa süre sonra SS'lerin Güvenlik Servisi'ndeki Yahudi departmanının başına getirildi. İbranice öğrenmeye ve İbranice plaklar dinlemeye başladı; Siyonist dostu Kurt Tuchler ile Filistin'e yaptığı gezi sırasında dinlediği Yahudi müziklerini çok sevmişti. SS karargahında Siyonizmin Almanya'daki hızlı ve sevindirici gelişimini gösteren haritalar asılıyd




Kısa süre sonra SS'ler ile silahlı Yahudi örgütlerinden bazıları arasında da yakın ilişkiler kuruldu. Bu örgütlerin en önemlisi WZO'ya bağlı olan Jewish Agency'nin Filistin'deki silahlı kolu olan Haganah'tı. (Haganah İsrail Devleti'nin kurulmasıyla birlikte İsrail Ordusu'nun çekirdeğine dönüşmüştür. Moshe Dayan Yithzak Rabin gibi İsrail liderleri eski birer Haganah üyesidirler.) 1937 yılında Haganah ile SS'lerin Güvenlik Servisi SD (Sicherheitsdienst) arasında gizli görüşmeler başladı. 26 Şubat'ta Haganah'ın Filistin'deki ajanlarından Feivel Polkes gizlice Berlin'e geldi ve SD'nin Yahudi göçü sorumlusu olan SS Subayı Adolf Eichmann ile görüştü. Eichmann üstü olan Baron von Mildenstein gibi ateşli bir radikal Siyonizm yanlısıydı; Herzl'in kitaplarını okuyor ve bir yandan da İbranice öğreniyordu. Eichmann ile Polkes arasındaki görüşmelerin kayıtları Eichmann'ın üstü olan Franz-Albert Six'e bir rapor halinde sunulmuştu. Savaş sonrasında SS arşivlerinde bulunan bu belgeye göre Polkes radikal Siyonistlerin Nazilere yeni petrol kaynakları bulabileceklerini söylemiş ve Almanya'dan Filistin'e düzenlenen Yahudi göçünün daha da artarak devamını istemişti. Six Polkes'un söylediklerinden hoşlanmış ve birtakım Siyonistlerle olan ilişkilerin daha da genişletilmesi gerektiğine karar vermişti. SS komutanı konu hakkındaki düşüncelerini şöyle yazıyordu:

Mussolini Hitler'in en büyük müttefikiydi. Aynı ideolojiyi savunuyorlardı. Birlikte "Çelik Paktı"nı oluşturmuşlar ve II. Dünya Savaşı'nda birbirlerini desteklemişlerdi. Birbirine bu denli paralel olan iki faşistin radikal Siyonizm konusundaki politikaları da birbirinin aynı oldu. Mussolini de aynı Hitler gibi radikal Siyonizmi destekledi. Öyle ki Siyonist Betar Örgütü'nün militanları "Duce"nin Karagömlekliler denen faşist birlikleri ile birlikte askeri eğitim yapmışlardı.

Mussolini'nin Dünya Siyonist Örgütü'nden ayrılan bazı Siyonistlerle olan ilişkileri ise daha da kapsamlı ve verimliydi. Brenner hem Zionism in the Age of Dictators hem de The Iron Wall: Zionist Revisionism from Jabotinsky to Shamir adlı kitaplarında bu ilginç ilişkileri anlatır. Buna göre söz konusu Siyonistler WZO'dan ayrıldıklarında İngiltere yerine kendilerine yeni bir müttefik aradılar. İtalya bu iş için en uygun adresti. Jabotinsky İtalya ile ittifak içinde yeni bir Akdeniz düzeni hayal ediyordu. 1935'te verdiği bir demeçte "Biz bir Yahudi İmparatorluğu istiyoruz Akdeniz'de bir İtalyan İmparatorluğu olduğu gibi doğuda da bir Yahudi İmparatorluğu olmalıdır" demişti... Bu "Yahudi İmparatorluğu" Filistin ile beraber Ürdün'ü de içerecek Mısır'ı ve Irak'ı da kısmen kapsayacak sınırlara sahip olacaktı. Kendisini Mazzini ya da Garibaldi'nin Yahudi versiyonu olarak görüyordu.



Nazi Subayı Adolf Eichmann SS Güvenlik Servisi SD'nin "Yahudi işleri sorumlusu" olarak atandıktan sonra radikal Siyonizme özel bir ilgi duymaya başladı. Başta Herzl olmak üzere Siyonist yazarların kitaplarını okudu. İbranice bile öğrendi. Hareketin felsefesini ve amaçlarını çok beğenmişti. Dolayısıyla Nazilerin radikal Siyonistlerle yaptığı ittifakın da en önemli mimarlarından biri oldu.

_______________________